Click on a picture to enlarge
Marlo Broekmans
La fotógrafa Marlo Broekmans colecciona flores en un herbario
particular y les da una segunda vida como figurantes en un teatro
privado. Los colores mueren en el proceso de deterioro; el pigmento
desaparece lentamente; bajo su coreografía, las formas se transforman
en bailarines, en duendes, en escenas eróticas y míticas. La inspiración
la encontró en breviarios de la Edad Media y se convertieron de
nuevo en autorretratos. Sus flores nos cuentan sus propias tragedias,
la fascinación por la oscuridad en el alma del vivo y la belleza
de la muerte que está al acecho. A menudo, ella le da poca importancia
a la muerte. Son frívolas meditaciones
Fotografe Marlo Broekmans verzamelt bloemen in persoonlijke herbaria
om ze een tweede leven te geven als figuranten in een privé-theater.
In het proces van verval sterven de kleuren; het pigment trekt
zich langzaam terug; de vormen transformeren onder haar losse
choreografie tot dansers, elfen, erotische en mythische taferelen.
Inspiratie vond zij in Middeleeuwse getijdenboeken en het werden
wederom zelfportretten. Haar bloemen vertellen over haar
eigen drama's, de fascinatie voor het duistere in de ziel van
het levende, en de schoonheid van de op de loer liggende dood.
Zij springt daar soms heel lichtvoetig mee om. Het zijn speelse
meditaties.
